تحریک الکتریکی جمجمه ای CES

مغز ما یک سامانه ی الکترو-مغناطیس-شیمیایی است. به عبارتی موادی در مغز ترشح می شوند که آنها را انتقال دهنده های عصبی (Neurotransmitters) می نامند. در اختلالات و بیماری های مرتبط با مغز و سیستم عصبی ترشح این مواد دچار اختلال می گردد. چنانچه در برخی بیماری ها شاهد افزایش ترشح و در برخی دیگر شاهد کاهش ترشح آنها در مغز هستیم. درمان های متعددی برای تعدیل و درمان این اختلالات به کار گرفته شده است. در این بین یکی از درمان های نوین، غیر تهاجمی و موثر برای تنظیم و تعدیل انتقال دهنده های عصبی مختل شده در بیماری های سیستم اعصاب مرکزی، تکنیک تحریک الکتریکی جمجمه ای یا Cranio-Electro Stimulation (CES) با ارسال یک پالس خفیف الکتریکی همانند تکنیک tDCS موجب تولید، تعدیل و تنظیم انتقال دهنده های عصبی مانند سروتونین،آندروفین ها، نوراپی نفرین و … می شود. در این روش الکترود ها به روی نرمه ی گوش، ناحیه اتصال ماگزیلا- اکسیپیتال و بخش ماستوید استخوان گیجگاهی جمجمه قرار می گیرد. تحریک در قالب ۱ میلی آمپر اعمال می شود و نشان داده شده است که این پالس الکتریکی به ناحیه تالاموس و سایر نواحی قشری و زیر فشری مغز نفوذ پیدا می کند و موجب ایجاد تغیرات در انتقال دهنده های عصبی درگیر در اختلالات سیستم اعصاب مرکزی و محیطی می گردد.

کاربردها:

CES در درمان سردردهای مزمن، اضطراب، حملات وحشت زدگی، بی خوابی و تقویت کارکردهای شناختی به کار گرفته شده است و نتایج قابل توجهی را در پی داشته است.

عوارض جانبی:

تا کنون در مطاعات انجام شده به سه عارضه ی جانبی گذاری ناشی از به کار گیری این تکنیک اشاره شده است، از جمله سرگیجه، سوزش (ناحیه زیر الکترود) و سردرد در طی جلسه اول درمان که این عوارض جدی نبوده و بر طرف می شوند.